Պետրոս Դուրյանի «Մահվան պատկեր»

Բանաստեղծության մանրամասն վերլուծություն

«Մահվան պատկեր» բանաստեղծությունը Պետրոս Դուրյանի ամենախոր ու հուզիչ ստեղծագործություններից է։ Այն արտացոլում է մահվան անխուսափելիությունը, կյանքի անցողիկությունը և բանաստեղծի ներքին ապրումները, որոնք պայմանավորված էին ոչ միայն իր հիվանդությամբ, այլև կյանքի տառապանքով։



Բանաստեղծության ընդհանուր իմաստը

Այս բանաստեղծության մեջ Դուրյանը պատկերում է մահը ոչ թե որպես ինչ-որ վախենալի երևույթ, այլ որպես մի բան, որը մոտենում է կամաց-կամաց և դառնում անխուսափելի։ Նրա խոսքերը չեն պարունակում ընդվզում կամ պայքար. ընդհակառակը, նա կարծես հաշտվել է իր ճակատագրի հետ։

Բանաստեղծությունն ընթերցողի առաջ բացում է մռայլ, տխուր, բայց միևնույն ժամանակ խորհրդավոր մի պատկեր, որտեղ բանաստեղծը նկարագրում է իր ներսում տեղի ունեցող հոգեբանական անցումները՝ կյանքի և մահվան սահմանին։



Բանաստեղծության կառուցվածքը և ոճական առանձնահատկությունները

✔ Չափածո ձև – Բանաստեղծությունը գրված է քնարական բանաստեղծության ավանդույթներին համապատասխան՝ ռիթմիկ կառուցվածքով և ներդաշնակ հնչողությամբ։
✔ Լեզվական պատկերավորություն – Դուրյանն օգտագործում է համեմատություններ, հզոր մետաֆորներ և վառ պատկերներ, որոնք օգնում են ընթերցողին զգալ նրա ապրումները։
✔ Տխրության և մելամաղձության շեշտադրում – Տեքստում արտահայտվում են բանաստեղծի անձնական ապրումները, որոնք համընկնում են իր կենսագրության հետ։




Բանաստեղծության վերլուծություն ըստ հատվածների

Առաջին հատված

Այս հատվածում Դուրյանը նախ ներկայացնում է մահվան մոտեցման պատկերը՝ այն համեմատելով շրջապատի տխուր փոփոխությունների հետ։

> «Իմ դիմաց սև գիշեր, խավար, մշուշ,
Իմ շուրջը մրրիկ, սրտիս մեջ ցուրտ…»



✅ Մահը՝ որպես խավար ու մշուշ – Այստեղ մահը ներկայացվում է որպես խավար, որն աստիճանաբար ծածկում է բանաստեղծի աշխարհը։ «Մրրիկը» խորհրդանշում է խռովքը, ներքին խռովահույզ ապրումները։




Երկրորդ հատված

Այս հատվածում Դուրյանը ցույց է տալիս, որ նա այլևս չի կարողանում պայքարել։

> «Տկար եմ, հոգնաբեկ, ալևս չեմ կարող,
Հույսերս տանում է սև հողը խոր…»



✅ Հանձնվելը ճակատագրին – Այս տողերում նա արտահայտում է, որ իր մարմինը և հոգին արդեն ուժ չունեն պայքարելու։ «Սև հողը» մահվան խորհրդանիշն է, որը ոչ միայն մարմնական կործանում է, այլև բոլոր հույսերի վախճանը։



Երրորդ հատված

Այս հատվածում բանաստեղծը անդրադառնում է իր կարճատև, բայց տառապանքով լի կյանքին։

> «Ո՞ւր է գարունս, որ դեռ չծաղկեց,
Ո՞ւր են երազներս, որ լույս չտեսան…»



✅ Անավարտ երազանքներ – Դուրյանը 21 տարեկանում հեռացավ կյանքից, և այս տողերում արտահայտվում է նրա ափսոսանքը՝ երիտասարդ տարիներին հեռանալու համար։ Նրա «գարունը» (երիտասարդությունը) չհասցրեց ծաղկել, նրա երազանքները մնացին անկատար։




Չորրորդ հատված

Այստեղ բանաստեղծը խոսում է ոչ միայն իր մահվան, այլև այն հետևանքի մասին, որը այն կունենա իր սիրելիների վրա։

> «Ոչ ոք չի լա ինձ վրա, ոչ ոք չի հիշի…»



✅ Մենակության զգացումը – Այս տողերում արտահայտվում է մահվան հանդեպ բանաստեղծի վախերից մեկը. նա վախենում է, որ կմոռացվի, որ իրեն ոչ ոք չի հիշի։ Սա շատ տարածված թեմա է ռոմանտիկ պոեզիայում, որտեղ մահը ոչ միայն ֆիզիկական վերջն է, այլև մոռացության հավերժական դատապարտում։




Հիմնական թեմաները

✔ Մահվան անխուսափելիությունը – Բանաստեղծության գլխավոր թեման մահն է, որը մոտենում է առանց խղճահարության։
✔ Կյանքի անցողիկությունը – Դուրյանը հասկանում է, որ իր կյանքն անցնում է շատ արագ, և նա չի կարողանում իրականացնել իր երազանքները։
✔ Մենակությունը և մոռացության վախը – Նա մտահոգվում է, որ մահից հետո կմոռացվի, որ իր գոյությունը չի ունենա հետևանք։



Դուրյանի Պոեզիայի Համատեքստում

«Մահվան պատկեր»-ը տիպիկ օրինակ է Պետրոս Դուրյանի պոեզիայի հիմնական բնույթի՝

Տխուր, մելամաղձոտ տրամադրություն

Մահվան և սիրո թեմաների համադրություն

Կարճատև կյանքի գիտակցում


Այս բանաստեղծությունը կարելի է համեմատել նրա մյուս ստեղծագործությունների հետ, ինչպիսիք են «Դիակի մը ստվերին տակ» և «Ես կը մեռնեմ», որոնք նույնպես արտահայտում են մահվան մոտեցման հետ կապված ներքին ապրումները։

Եզրակացություն

«Մահվան պատկեր»-ը ոչ միայն Պետրոս Դուրյանի անձնական ապրումների արտացոլումն է, այլև համընդհանուր խորհրդածություն կյանքի ու մահվան մասին։ Այն կարճ, բայց խորը բանաստեղծություն է, որը ստիպում է ընթերցողին խորհել կյանքի կարճատևության, անավարտ երազանքների և մահվան անխուսափելիության մասին։

Չնայած իր կարճ կյանքին, Դուրյանը կարողացավ ստեղծել մի պոեզիա, որը շարունակում է ապրել և հուզել նոր սերունդներին։ Նրա մահվան մասին կանխազգացումը, ցավը և մենակության վախը այս բանաստեղծության մեջ ներկայացված են բացառիկ հուզականությամբ և խորությամբ։

Presentation about system of a down

Crazy? I was crazy once. They locked me in a room. A rubber room. A rubber room with rats. The rats made me crazy. Crazy? I was crazy once. They locked me in a room. A rubber room. A rubber room with rats. The rats made me crazy. Crazy? I was crazy once. They locked me in a room. A rubber room. A rubber room with rats. The rats made me crazy. Crazy? I was crazy once. They locked me in a room. A rubber room. A rubber room with rats. The rats made me crazy.

Verbal Expressions Of Feeling

How can we express our feelings verbally in these situations?
a) when we are too much surprised.
“Oh my goodness!”
“Wow, I can’t believe it!”
“You’re kidding me!”
“That’s incredible!”

b) When we want to appreciate something or when we think highly of something?
“This is amazing!”
“I really admire your work!”
“What a fantastic idea!”
“I’m so impressed!”

c) When we want to draw the attention of others.
“Excuse me, everyone!”
“May I have your attention, please?”
“Look at this!”
“Hey, check this out!”

d) When we want the speaker to repeat the last sentence we have misheard.
“Sorry, could you say that again?”
“Pardon me, I didn’t catch that.”
“Could you repeat that, please?”
“I missed that. Can you repeat it?”

e) When we want to buy a ticket to Vienna, and the clerk asks “Do you want one-way ticket or …”
“Or a round-trip ticket?”
“Oh, a round-trip ticket, please.”
“A one-way ticket will do.”

f) When our interlocutor [ˌɪntə’lɔkjətə] has expressed his/her thankfulness to us.
“You’re welcome!”
“It was my pleasure!”
“No problem at all.”
“Glad I could help!”

Պետրոս Դուրյան – Հանճարեղ Բանաստեղծի Կարճ, բայց Հավերժական Կյանքը

Պետրոս Դուրյանը (1851-1872) 19-րդ դարի հայ պոեզիայի ամենավառ ներկայացուցիչներից էր։ Չնայած իր կարճ կյանքին՝ նա թողել է անմահ ժառանգություն, որը մինչև այսօր շարունակում է հուզել և ներշնչել հայ ընթերցողին։

Կյանքի Սկիզբ և Կրթություն

Պետրոս Դուրյանը ծնվել է 1851 թվականի մայիսի 20-ին, Կոստանդնուպոլսում (ներկայիս Ստամբուլ)։ Նրա ընտանիքը աղքատ էր, սակայն մեծ կարևորվում էր կրթությունը։ Դուրյանը սովորել է տեղի դպրոցներում, որտեղ վաղ հասակից դրսևորել է մեծ հետաքրքրություն գրականության, մասնավորապես՝ պոեզիայի նկատմամբ։

Համարվում է, որ Դուրյանը մեծ ազդեցություն է կրել արևմտաեվրոպական և հայ դասական գրականությունից, սակայն նրա պոեզիան յուրօրինակ էր՝ հագեցած խոր զգացմունքայնությամբ, տառապանքով և սիրով։

Ստեղծագործական Գործունեություն

Չնայած իր կարճատև կյանքին՝ Պետրոս Դուրյանը ստեղծեց հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա ստեղծագործություններում իշխող թեմաներն են՝

Սերը – Նրա պոեզիայում սերը հաճախ հանդես է գալիս որպես հոգևոր և մաքուր զգացմունք։

Տառապանքը և ցավը – Դուրյանը հաճախ էր արտահայտում կյանքի դաժանությունն ու մարդկային կորստի ցավը։

Հայրենիքի կարոտը – Նրա բանաստեղծություններում արտացոլված է կարոտախտը և անսահման սերը Հայաստանի հանդեպ, որը նա երբեք չտեսավ։


Նրա ամենահայտնի բանաստեղծություններից են՝

«Ծաղիկներ»

«Դիակի մը ստվերին տակ»

«Ով սիրելիս»

«Մահվան պատկեր»

«Փարվանա»


Թատերական Գործունեություն

Դուրյանը ոչ միայն բանաստեղծ էր, այլև սերտ կապ ուներ թատրոնի հետ։ Նա գրել է մի շարք դրամատիկական գործեր, սակայն դրանց մեծ մասը չեն պահպանվել։ Թատրոնն ու գրականությունը նրա կյանքի անբաժանելի մասն էին, և նա հաճախ էր իր բանաստեղծություններում անդրադառնում դերասանների ու բեմի թեմաներին։

Վաղաժամ Մահ

Պետրոս Դուրյանը մահացավ ընդամենը 21 տարեկան՝ տառապելով թոքախտից։ Նրա հիվանդությունն ու աղքատությունը խանգարեցին, որ նա ավելի երկար ապրի ու ստեղծագործի, սակայն նույնիսկ այդ կարճ ժամանակահատվածում նա կարողացավ ստեղծել անմոռանալի արվեստ։

1872 թվականի նոյեմբերի 21-ին նա մահացավ՝ թողնելով իր հոգեցունց բանաստեղծությունները, որոնք տարիներ շարունակ շարունակեցին ապրել հայ ժողովրդի հիշողության մեջ։

Ժառանգություն և Ազդեցություն

Դուրյանի պոեզիան բացառիկ տեղ ունի հայ գրականության մեջ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ համեմատվում են արևմտաեվրոպական ռոմանտիկ պոեզիայի հետ՝ հատկապես Լորդ Բայրոնի և Ջոն Քիթսի գործերի հետ։ Նրա մահվանից հետո շատ գրողներ և արվեստագետներ ոգեշնչվել են նրա գործերից, իսկ նրա անունը դարձել է տառապանքի և անմահության խորհրդանիշ։

Այսօր էլ նրա բանաստեղծությունները շարունակում են հնչել հայոց սրտերում, իսկ նրա ստեղծագործություններն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և գրական շրջանակներում։

The Contradictory Life of Stuart

Read this story. There are lots of contradictions in it. Find them.

My mate Stuart is a funny bloke (man). He’s an insomniac, he’s dyslexic, and he’s an atheist.

He’s single, unemployed, and lives all alone in a small basement flat
without even a pet for company. Also he’s vegetarian and teetotal (does not drink alcohol), and he doesn’t touch caffeine. He’s pretty anti-social, actually.

I went round to see him last Sunday. As I walked up the drive (a piece of hard ground that leads from the road to the front of a house or other building), his dog started barking. His wife answered the door, and we went upstairs to their living room. He was in a bad mood because he had overslept that morning and had been late for church. He had a bit of a hangover, as well.

Over a cup of coffee, he told me about the wild party that they’d had at his house the night before. They’d had a barbecue in the garden with hamburgers and hotdogs.

One of his favorite pastimes is crosswords, and he spends all his lunch break at work doing them.

“So how are you, Stuart?” I asked him the other day.
“KO, mate, KO. How about you?”

Anyway, as I said, Stuart’s an insomniac, dyslexic, atheist. So the joke is that he lies awake all night wondering about the existence of dog. Get it?

Stuart is single but has a wife.
At first, it says he is «single,» but later, his «wife answered the door.»
Stuart is unemployed but has a lunch break at work.
The story states that he is «unemployed,» but then it says he «spends all his lunch break at work doing crosswords.»
Stuart is anti-social but hosts wild parties.
He is described as «pretty anti-social,» yet he throws a «wild party» at his house.
Stuart is vegetarian but eats hamburgers and hotdogs.
The barbecue at his party includes «hamburgers and hotdogs,» which are not vegetarian.
Stuart is teetotal but has a hangover.
He «does not drink alcohol» (teetotal), but he has a «hangover.»
Stuart does not touch caffeine but drinks coffee.
He is said to «not touch caffeine,» yet he drinks «a cup of coffee.»
Stuart is an atheist but was late for church.
As an atheist, he wouldn’t be expected to attend church, yet he was «late for church.»
Stuart is an insomniac but overslept.
An insomniac has trouble sleeping, but he «overslept that morning.»
His house is described as a small basement flat, yet it has a garden.
A «small basement flat» typically wouldn’t have a garden, but they had a barbecue in the «garden.»
His house is a basement flat, yet they go upstairs to the living room.
If he lives in a basement flat, how do they «go upstairs to their living room»?
His dog barks, but he lives alone without even a pet.
He is described as living «all alone» without «even a pet,» yet his «dog started barking.»
«KO, mate, KO» is not a correct way to say «OK.»
This seems like a contradiction or a joke about miscommunication.
The final joke in the story is a play on words:
Since Stuart is «insomniac, dyslexic, and atheist,» he «lies awake all night wondering about the existence of dog» (a mix-up of «God» due to dyslexia).

Սիլվա Կապուտիկյան

Սիլվա Կապուտիկյանը (1919-2006) 20-րդ դարի հայ պոեզիայի ամենանշանակալի ներկայացուցիչներից էր։ Նա իր ամբողջ կյանքը նվիրեց գրականությանը, ազգային ինքնության պահպանմանը և հայ ժողովրդի հոգևոր արժեքների քարոզչությանը։ Նրա ստեղծագործությունները համարվում են հայ գրականության դասական նմուշներ, որոնք մինչ օրս պահպանում են իրենց արդիականությունը։

Կյանքի և Կրթության Սկիզբ

Սիլվա Կապուտիկյանը ծնվել է 1919 թվականի հունվարի 20-ին, Երևանում։ Նրա ընտանիքը ծագումով արևմտահայ էր՝ Վանի շրջանից։ Դեռ մանկուց նա մեծ հետաքրքրություն է ունեցել գրականության նկատմամբ, իսկ դպրոցական տարիներին գրել է իր առաջին բանաստեղծությունները։

1936 թվականին Կապուտիկյանն ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ, որտեղ խորացել է հայոց լեզվի, գրականության և մշակույթի ուսումնասիրության մեջ։ Ավարտելուց հետո նա ուսումը շարունակել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում, որտեղ ավելի է կատարելագործել իր գրական վարպետությունը։

Ստեղծագործական Գործունեություն

Սիլվա Կապուտիկյանի ստեղծագործությունները համարվում են հայ պոեզիայի ամենանշանակալի էջերից մեկը։ Նրա բանաստեղծությունները բազմաշերտ են՝ ընդգրկելով թեմաներ, որոնք առնչվում են սիրուն, հայրենիքին, ազատությանը և հայ ժողովրդի ճակատագրին։

Նրա պոեզիան առանձնանում է հետևյալ հիմնական թեմաներով՝

Սեր և կանացիություն – Կապուտիկյանի պոեզիայում մեծ տեղ ունի սերը՝ ոչ միայն որպես անձնական զգացմունք, այլև որպես հոգևոր կապ մարդու և հայրենիքի միջև։

Հայրենասիրություն և ազգային ինքնություն – Նա մշտապես անդրադարձել է հայրենիքի ճակատագրին, պատմական անցքերին և ազգային ինքնության խնդիրներին։

Արտագաղթի և հայրենիքի կարոտի թեմաներ – Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են կարոտախտի, հայ ժողովրդի ցրվածության և վերադարձի սպասումի մոտիվները։


Հայտնի Բանաստեղծություններ

Սիլվա Կապուտիկյանը բազմաթիվ հզոր բանաստեղծություններ է գրել, որոնք մինչև այսօր մնում են սիրված։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից են՝

«Ես իմ անուշ Հայաստանի»

«Մտորումներ»

«Խոսք իմ որդուն»

«Եթե կարոտես…»

«Մի մոռացիր»


Հասարակական և Քաղաքական Գործունեություն

Կապուտիկյանը ոչ միայն բանաստեղծուհի էր, այլև ակտիվ հասարակական գործիչ։ Նա հաճախ հանդես էր գալիս հայ ժողովրդի իրավունքների պաշտպանությամբ, մասնակցում էր միջազգային գրական համաժողովներին և բարձրաձայնում էր ազգային խնդիրները։

1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի և Ղարաբաղյան շարժման ժամանակ նա կարևոր դեր խաղաց՝ իր խոսքը ուղղելով ժողովրդի համախմբմանն ու արդարության պահանջին։

Անձնական Կյանք և Վերջին Տարիներ

Սիլվա Կապուտիկյանը ամուսնացել էր հայտնի հայ գրող Հովհաննես Շիրազի հետ։ Նրանց որդին՝ Արա Շիրազը, հետագայում դարձավ ճանաչված քանդակագործ։

Նա իր վերջին տարիները նվիրեց գրական ժառանգության պահպանմանը և 2006 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ 87 տարեկան հասակում, կյանքից հեռացավ։

Ժառանգություն և Ազդեցություն

Սիլվա Կապուտիկյանի պոեզիան շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն մասերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասավանդվում են դպրոցներում և շատ հայերի համար շարունակում են լինել ազգային ինքնագիտակցության և սիրո խորհրդանիշ։

presentation about Donnie Darko hehe

Do you believe in time travel?

Phrases

The coach constantly changes our drills to keep us on our toes and make sure we’re always ready.
She has set her heart on becoming a famous artist and spends hours painting every day.
Could you give me a hand with this science project? I’m stuck on this part.
When the principal announced the winners of the competition, everyone was all ears.
He often daydreams in class; it’s clear he has his head in the clouds.
After finishing all her exams, Mary decided to put her feet up and relax for a while.
That unique handbag immediately caught her eye as she walked by the store.
She’s so involved in everything at school; it feels like she has a finger in every pie.
I wanted to correct my friend’s mistake during the presentation, but I decided to bite my tongue.
After hearing the disappointing news on Syria, Tom was down in the mouth.
I have an important audition tomorrow, so please keep your fingers crossed for me.
His constant humming in class really gets on my nerves.
While I am away, can you keep an eye on my plants and make sure they’re watered?
The teacher explained everything clearly, which really helped put my mind at rest.
The movie’s ending broke my heart when the main character left her family.
They met at the library and quickly fell head over heels in love.
a finger in every pie — involved in a lot of things
be all ears — համակ ուշադրություն դարձնել, ուշաադիր լսել
not have a clue — գաղափար չունենալ
be down in the mouth — տխուր, վհատ լինել, վատ տրամադրություն ունենալ
bite your tongue — լեզուն կծել, իրեն զսպել, չասել
break someone’s heart — սիրտը կոտրել, վշտացնել
catch someone’s eye — գրավել մեկի ուշադրությունը
fall head over heels in love — մինչև ականջների ծայրը սիրահարվել
get on sb’s nerves — նյարդերի վրա ազդել, զայրացնել
give somebody a hand — օգնել մեկին
have one’s head in the clouds — ցնորքներով տարվել (used to say that someone’s ideas or plans are not practical or reasonable)
keep an eye on — հետևել, հսկել, աչքը վրան պահել
keep somebody on their toes — որևէ խնդրի վրա կենտրոնացնել, թույլ չտա, որ շեղվի
keep your fingers crossed — դրական ելք ակնկալել, ապրումներ ունենալ մեկի հաջողության համար
put one’s feet up — հանգստանալ (to sit and relax, to not work or be active)
put one’s mind at rest — հանգստացնել, հանդարտացնել մեկին
set one’s heart on something — բուռն ցանկություն ունենալ մի բան անելու, նպատակին հասնելու

exercises

Exercise 1

F. Working with such a bright group of people certainly keeps me on my toes.
C. He’s set in his heart on becoming a dancer.
B. Don’t carry all that on your own. Let me give you a hand.
G. Tell em what happened last night. I’m all ears.
A. She hasn’t a clue what’s going on. She’s always got her head in the clouds.
H. Put your feet up for an hour — we haven’t got to ruch.
E. Try and catch the waiter’s eyes.
D. Giacomo is bound to know who we should ask — he’s got figers in every pie.
Exercise 2

To bite your tongue — E. To stop yourself from asking something you wanted to say.
To be down in the mouth — G. To feel miserable,
To keep the fingers crossed — D. To hope the things will happen the way you want them too.
To get on nerves — A. To make someone annoyed or irritated.
To keep an eye on — H. To watch after someone or something.
To put someone’s mind in rest — B. To make someone stop worrying.
To breake someone’s heart — C. To make someone who loves you very sad.
To fall hea over heels in love — F. To start to love someone p[assionately.

Che Guevara

Presentation 😛